Same przykre chwile ostatnio nad nami krążą. Do kompletu nam tylko brakowało chorego kota - teraz już mamy. Gucio od niedzieli jest chory ... i nikt dokładnie nie wie o co chodzi ... Radosny nasz Guć, który jak wiecie ni w ząb z zachowania nie przypomina dostojnego persa, od niedzieli markotny jakby stała się tragedia. I nie jest to depresja ...

Ciężki jest los posiadacza kota gdy jego pupil choruje. Martwimy się, szukamy pomocy i leczymy. Są jednak przypadki, że nawet wet nie wie dokładnie co jest przyczyną i nie potrafi kota zdiagnozować. Takie sytuacje niestety bywają i to właśnie jest najgorsze - bezradność, bezsilność i brak konkretnych informacji. Wtedy martwimy się podwójnie ...

Pozostaje codzienna wizyta z kotem u wata, badania i kontrola. I gdybym nie znał doktora, pewnie szukałbym  następnego. Lecz ten, który opiekuje się naszym Guciem jest miłośnikiem zwierząt i zawsze stara się im pomóc. Zresztą kolejki są długie, same pozytywne opinie. Sam już dał nam świadectwo nie raz, gdy inni rozkładali ręce - on pomógł. Teraz tez na to liczymy ...

A co mu jest? Ma gorączkę, która znika po podaniu środków przeciwgorączkowych, by po jakimś czasie powrócić. Nasza persia wiewiórka, skoczna, ciągle skora do zabawy - zmarkotniała. Śpi, leży, śpi ... Napije się, coś tam podje, kuwetka ... i znów odpoczynek ... Przebadany wzdłuż i wszerz i poza tym co wyżej, żadnych innych aspektów choroby się nie doszukano. Trwa to już czwarty dzień ... ile jeszcze?

Guciu ... pozbieraj się ...

zobacz co wydarzyło się później

zobacz wcześniejszy wpis

pierwszy wpis na blogu Domowych Tygrysów