Kot norweski leśny - półdługowłosy

Pochodzenie rasy: Norwegia

Początek rasy: XVII wiek

Temperament: umiarkowanie aktywny, czujny, niezależny

Budowa ciała: nogi wysokie, duże.

Głowa: musi mieć kształt trójkąta równobocznego

Nos:

Oczy: w kształcie migdała, lekko skośne, duże, w kolorze odpowiednim do umaszczenia

Uszy: średniej wielkości na linii policzków, wyglądem przypominają uszy rysia, są przysłonięte sierścią

Sierść: obfita, dłuższa wokół szyi i ud

Ogon: długi, gęsty

Ubarwienie: akceptuje się wszystkie kolory, które są wynikiem oczywistej hybrydyzacji. Nie uznaje się białych oznak, okrągłych plamek, które jednak dopuszcza się u tabby

Charakter: temperament umiarkowanie aktywny i niezależny, lecz czuły i towarzyski. Lubią zabawę z człowiekiem, także w wieku dojrzałym. Nadają się do życia z dziećmi, od których się jednak oddalają gdy pragną spokoju. Akceptują obecność innych kotów z którymi się bawią i usiłują stworzyć grupę. Zachował silny instynkt łowczy, często poluje.

Pielęgnacja: sierść wymaga częstego szczotkowania i od czasu do czasu kąpieli (zbyt często stosowane szampony mogą uszkodzić warstwę tłuszczu ochraniające sierść).

Ciekawostka: Wikingowie uważali te koty za święte, zabierali je na swoje okręty by chronić ładownie przed gryzoniami.